اخبار کودکانه! چند سالته؟
تازه یک ساله شدم. من لحظه ی پایان زمستون و شروع بهار به دنیا اومدم. البته من هر ماه و یا هر دو ماه یک بار نو و به روز می شوم.

چه طوری به دنیا اومدی؟
من از دل هزاران سؤال که توی فکر بچه هاست به این دنیا او مدم.

از این که مجله هستی چه احساسی داری؟
وقتی که می بینم بچه ها از دیدن من ذوق می کنند هیجان زده می شوم. اما مسولیت بزرگی روی دوشمه.

بچه ها بیش تر از کدام حرف های تو خوششان می یاد
بهتره از خودشون بپرسی! اما تا اونجا که خبر دارم همه حرفهای منودوست دارند مخصوصا خبرها وسرگرمی ها و داستانهایم رو. راستی! اینو هم بگم که بزرگترها هم از حرف های من خوششون می یاد. چون می گن که حرف هام تازه و پرمعناست. بیشتر نوجوان ها هم از من خوششون میاد اما می گن چون اسمتو اخبار کودکانه گذاشتی به ما بر می خوره که بخریمت، چون ما دیگر بزرگ شدیم! این نوجوان ها خبر ندارند که «مردان بزرگ» خصوصیت های یک کودک رو دارند و به اون افتخار می کنند.

چرا اسمتو اخبار کودکانه گذاشتی؟
برای یک نشریه خبری بچه ها، اسمی بهتر از این سراغ داری؟

من که سراغ ندارم! حالا چه طور یک مجله خبر شدی؟
بچه ها خیلی کنجکاوند و دوست دارند ازاتفاقاتی که در دنیا می افته با خبر شوند.
اون ها منو کم داشتند، من هم بچه ها رو کم داشتم. برای همین آرزوی هردویمان برآورده شد.

اگر یک مجله خبری هستی پس چرا داستان و جک و سؤالات علمی و ... هم داری؟
کلی حرفهای دیگه هم دارم که این ها کمک می کند که حرف هام رو کامل تر به بچه بگم و تازه منو هم جذاب تر می کنن.

وقتی به دنیا اومدی راه هم می رفتی؟
من پرواز می کردم اما باید دویدن تهیه کنندگان من رو می دیدید!

ازتهیه کنندگانت برامون بگو؟
تهیه کنندگان من برای به دنیا آمدنم چه کارها که نمی کنند! اون ها سختی های بسیار زیادی را تحمل می کنند اما وقتی من رو می بینند به من لبخند می زنند و من رو در آغوش می گیرند. انگار همه سختی هاشون تبدیل به شادی می شه. از وقتی که من به دنیا اومدم می شه گفت اون ها هم با من متولد شدند چون نگاه و فکر و حرکتشون با من رشد کرد و البته بودن من به خاطر حرکت و فکر اون هاست. اون ها دانش و آموخته هاشون رو به من می دهند. اگر اون ها نباشن من هم نیستم.

خوش مزه ترین چیزی را که تا به حال خوردی چی بود؟
اگه اسمش رو بگم تبلیغ می شه. اما کیک تولد مشترکین رو که هرگاه تکه ایی از آن را می خورم واقعا خوش مزه است. همین طور جک ها و لطیفه هایی که برام می نویسند شیرینم می کنه مثل یک کیک شکلاتی.

برای این که بیشتر بخندیم یک جک برامون بگو؟
اولی می گه: اگه تونستی از نور این چراغ بالا بری؟ دومی جواب می ده:خیلی زرنگی، تا چراغ رو خاموش کنی و من بیفتم پایین!

هاهاها .... خنده دار بود. حالا بگوببینم چه طور به دست بچه ها می رسی؟
وقتی که از چاپخونه بیرون میام زودتر از همه به دست کسانی می رسم که مشترک من هستند. بچه هایی که تلفن و آدرسشون رو به نشریه دادند دیگه خیالشون راحته که هر ماه یک نشریه به دستشون می رسه. وقتی بچه ها مشترک می شن دیگه نیازی نیست پول تاکسی و ماشین بدهند و دنبال من بدوند تا منو پیدا کنند. چون من آدرس مشترکین رو بلدم و خودم با کمک پستچی می رم به خانه هاشون.
به جز مشترکین یکی از کارهای سخت اینه که من چه طور خودم را به بچه ها برسونم. این کار رو فروشندگانم انجام می دن. اون ها من رو به مکانهای مختلف می برند و ویژگی هایم رو به بچه ها می گن و این که چه حرف ها و شکل هایی دارم تا بچه ها با من بیشتر آشنا بشن و منو بخونن و برای خودشون یک پا دانشمند بشن.

خسته نباشی. حرفمون طولانی شد! می خوای کیکت را بخوریم، یه بازی کنیم و بعد ادامه بدیم؟
حرف دل منو زدی.

خوردن کیک و بازی چه قدر آدم رو با نشاط می کنه!
اخبار کودکانه! موافقی که ادامه بدیم؟ چه جورشم آماده ام. بیا که حرف برای گفتن بسیار دارم.

چرا روی جلدت همیشه با یک سؤال شروع می شه؟
چون درونم هم پر از سؤاله. به همین خاطر می خوام از همون روی جلد ذهن بچه ها رو فعال کنم. می خوام بهترین پیام های روی جلد رو بچه ها بگن.

چرا حرفهاتو با نامه ای به خدا شروع می کنی؟
چون با نام خدا متولد شدم. می خوام اول صحبتم و همه ی کارهام با نام او شروع بشه. نام خدا به من نیرو و عشق میده. زیباترین نامی ست که شنیدم.

بهترین خبری که به بچه ها دادی چی بود؟
می تونی از مهمون هایی که در این جشن هستند بپرسی! اما خبرهای مربوط به شگفتی های طبیعت رو از همه بیش تر دوست دارم.
بهترین خبرهای من خبرهای تازه، زنده و شنیدنی ست که ته دل همه بچه ها رو بلرزونه. البته مثل ژله خوش مزه هم باشه.

امروز که تولدته چه چیزهایی هدیه گرفتی؟
مطالب جالب و خوندنی بچه ها- بعضی از بچه ها برای تولد من داستان و شعر گفتند. نقاشی ها و نامه ها و جک های خنده دار.
و لبخند کودکی که از خواندن من خوش حال می شه برام هدیه باارزشیه.

چه کسانی رو به جشن تولدت دعوت کردی؟
بچه ها، بچه ها و باز هم بچه ها. البته چون توی مجله جا زیاد نداشتیم به همین خاطر بچه هایی که مشترک نشریه( من) هستند و شماره تلفن شون رو در اختیار ما گذاشتند اسماشون رو قرعه کشی کردیم و از هر ماه یک نفر رو به این جشن دعوت کردیم و همین طور اون هایی که به من کمک کردند که بزرگ تر بشم.

دوست داری روز تولدت چه اتفاقی بیفته؟
تمام کودکان غمگین خوش حال بشن و یه خبری که موجش بادکنک ها رو بترکونه.

بهترین خاطره ای رو که داری، بگو؟
هر لحظه من خاطره ست و هر خاطره من یک تجربه است و هرتجربه ی من یک عمر زندگیه. خیلی سنگین گفتم؟ این حرف خودم بودها!

آره خوب! به سنت نمی خوره اینجوری حرف بزنی! حالا بزرگترین آرزوت چیه؟
توی دست هر بچه ای یک اخبار کودکانه باشه. دوست دارم همه با من و من هم با همه آشنا بشم.

اگه گفتی سه تا آفرین چند تا نقطه داره؟
اینو دیگه همه می دونن. معماهای جدیدتر بپرس. اینا دیگه قدیمی شده.

معماهای جدید رو باید تو بگی! تا به حال شده احساس تنهایی کنی؟
وقتی که به دست بچه ها نمی رسم.

راستی! این جوجه کلاغه توی نشریه چی کار می کنه؟
آهان! جوجمه خبرنگار خودمون رو میگی؟ خیلی عجیبه چون از اول جشن تا الان ندیدمش. آخه قرار بود اون از من مصاحبه کنه! جوجمه خبرنگار هم سن و دوست منه. اون کلاغه با مزه و خیلی باهوشیه. گاهی خرابکاری می کنه اما کم کم کارش رو یاد می گیره. شاید این بار هم یه دسته گل به آب داده که پیداش نیست!

آخرین حرفت...
بچه ها! خیلی دوستتون دارم....